Gemeente Hollands Kroon

Gemeente Hollands Kroon

De Wieringermeer is een gebied van water en polders. Aan de ene kant grenzend aan de Waddenzee, aan de andere kant aan het IJsselmeer.

Den Oever 
Het dorp is tegenwoordig het op één na grootste dorp van het voormalige eiland Wieringen, na Hippolytushoef. De plaatsnaam is een oude naam voor het gebied waarin het dorp ligt. Rond de tijd dat de Waddenzee ontstond lag het gebied alleen via het oosten aan het open water, de oever. Later, toen Waddenzee en Zuiderzee echte grote open watergebieden werden, is Den Oever een tijd half wad en open water geweest en lag de oever ongeveer bij Oosterland. Maar in de loop van 14e en 15e eeuw verschoof langzaam de oever en zo ontstond een aantal kleine kernen, waarvan Den Oever er één was. Door de groei van de plaats en de haven in de 20e eeuw heeft het oudere buurtschap Oud-Gest opgenomen in het dorp, en is nu onderdeel van het dorp. Aan het eind van die eeuw werd ook De Gest verbonden aan het dorp door nieuwbouw, maar wordt nog wel als eigen plaats beschouwd al valt het formeel onder Den Oever. Door de grote haven kent het dorp veel cafés en restaurants, de grootste concentratie binnen de gemeentegrenzen. Opvallend is dat er geen kerk staat in het dorp, wel stond er vroeger De Kapel, deze was verbonden met een gasthuis. Dit gebouw staat nu in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

Strijd tegen het water 
De geschiedenis van Wieringen is er één van een voortdurende strijd tegen het water. Het zou tot begin 20e eeuw duren voor men de zee definitief meester werd. In 1924 werd het Amsteldiep (westelijk van Den Oever) samen met het Ulkediep afgesloten: de dijk verbond het eiland Wieringen met het vasteland. In 1927 werd begonnen met het droogmaken van de Wieringermeerpolder om drie jaar later droog te vallen. Hiervoor werd gebruik gemaakt van het elektrische gemaal Lely bij Medemblik. Ten zuiden van Den Oever werd gemaal Leemans gebouwd, een dieselgemaal. De afsluiting van de Zuiderzee werd in 1932 voltooid door de Afsluitdijk, die Wieringen met Friesland verbindt. Wieringen was definitief eiland af.

Opnieuw onder water 
Dachten de bewoners van de polder eindelijk droge voeten te hebben, zetten de Duiters de Wieringermeerpolder aan het eind van de Tweede Wereldoorlog onder water om geallieerde luchtlandingen in 1945 te verhinderen. De dijk werd opgeblazen, het water stroomde over het land en alle gewassen gingen verloren. Na de oorlog werden de gaten gedicht en acht maanden later viel de polder weer droog.

Steun ons