Waarom wandelen zo goed is voor je hersenen

16 januari 2017

Wandelen is gezond, maar in al zijn eenvoud een middel om snel overheen te kijken. En dat terwijl het bewezen effect van wandelen op je brein jaloersmakend is voor de supplementenindustrie, aldus Davis Dissalvo.

In zijn blog geeft Davis naar aanleiding van een in 2016 verschenen onderzoek van Miller en Krizan een opsomming van de voordelen voor je brein. Een korte samenvatting:

  1. Wandelen verbetert je humeur, zelfs als je het niet verwacht. De uitkomsten laten zien dat na slechts 12 minuten wandelen een verbetering is waar te nemen in humeur, veerkracht, focus en zelfvertrouwen in vergelijking tot 12 minuten zitten.
  2. Wandelen stimuleert je creatieve vermogens, met name het probleemoplossend vermogen. Er is een toename waarneembaar van 60% ten opzichte van zitten en het effect blijft tot ongeveer een kwartier na het wandelen aanwezig.
  3. Wandelen zorgt voor extra verbindingen tussen je hersencellen. Na een jaar wandelen konden onderzoekers een toename van de connectiviteit tussen de verschillende hersengebieden waarnemen in de gebieden die zijn betrokken bij dysfunctioneren door ouderdom.
  4. Wandelen verbetert je geheugen, proefpersonen konden geheugenopdrachten beter uitvoeren wanneer ze daarbij in hun eigen tempo konden lopen. Vooral bij jonge proefpersonen was het effect van wandelen sterk.
  5. Wandelen geeft je het juiste denkritme
  6. Wandelen brengt je naar buiten en groen doet goed. Combineer wandelen met natuur (of in ieder geval een klein beetje groen) en je creeert een win-winsituatie.


Lees het hele blogartikel van Davis Dissalvo: Why Walking is Better Brain Medicine than Anything You'll Find on the Supplement Shelf

 

Wandelen beïnvloedt ons positief (zelfs als we het niet verwachten)

De argumenten in het blogartikel van Davis Dissalvo worden ondersteunt door het onderzoek van Miller en Krizan:

Walking facilitates positive affect (even when expecting the opposite) / Miller, Jeffrey Conrath; Krizan, Zlatan
Emotion, Vol 16(5), Aug 2016, 775-785. http://dx.doi.org/10.1037/a0040270

Samenvatting:

Across 3 experiments, we rely on theoretical advancements that connect movement, embodiment, and reward-seeking behavior to test the proposal that walking incidental to routine activity (heretofore referred to as “incidental ambulation”)—not specifically “exercise”—is a robust facilitator of positive affect. Experiment 1 reveals that ambulation facilitates positive affect even when participants are blind to the purpose of this activity. Experiment 2 further demonstrates the robustness of this effect of incidental ambulation by documenting its operation under conditions of low interest, as well as its power to override expectations of mood worsening. Experiment 3 replicates the main finding while eliminating the possibility that posture, ambient events, or experimenter bias account for the results. Taken together, the experiments demonstrate that incidental ambulation systematically promotes positive affect regardless of the focus on such movement, and that it can override the effects of other emotionally relevant events such as boredom and dread. The findings hold key implications for understanding the role of movement in shaping affect as well as for clarifying the embodied nature of emotion. (PsycINFO Database Record (c) 2016 APA, all rights reserved). 

Steun ons