Blij met asfalt

31 januari 2018

Groene Loper MaastrichtIk mis jullie niet, dacht ik. Prima dat jullie Maastricht alleen vanuit de verte zien. De Kruisberg af, een korte blik op Nederlands meest bourgondische stad en dan hup de tunnel in. Bij het Academisch Ziekenhuis weer naar boven, de stad is dan al bijna achter jullie.

Groene Loper

Officieel is de Groene Loper nog niet geopend, maar ach, welke wandelaar stoort zich daar aan? Het was mooi weer en Tout Maastricht ging afgelopen zaterdag een kijkje nemen. Ik liep, net als iedereen, gewoon om de rood-witte hekken heen. De werkmensen, nog bezig met de laatste stoeprandjes en lantarenpalen, vonden het allemaal wel prima. Je kon de vogels horen fluiten.

Wandelbank

Het asfalt van de A2 is opgeruimd. Boven op de tunnel is nu de Groene Loper uitgerold, van noord naar zuid door de stad. Of andersom, wat je maar wilt. Een brede, licht gekromde laan met veel groen (nou ja, straks in voorjaar). Met ruim baan voor wandelaar en fietser. Wat een feestje. Al wandelend appte en twitterde ik enthousiast een aantal foto’s de wereld in. De tekst met uitroeptekens. Ongestoord lopen! Enorme zitbank, van bouwafval! Pad met mooi licht plaveisel. Veel bomen! “Leuk”, reageert mijn digitale omgeving. Leuk, dacht ik? Het is fantastisch! Maar ja, dat zien jullie natuurlijk niet, ondergronds rijdend richting besneeuwde Alpen.

Oversteken

Halverwege de Groene Loper is een rotonde. Wandelaars van het Pieterpad herkennen de plek waarschijnlijk ook nu nog wel. Vroeger staken jullie hier de A2 over. Die zit nu dus diep in de grond. Op de hoek was een apotheek, je kocht er pillen en drankjes tegen astma, loopneuzen en nare hoest.  Dat was ook wel nodig, want het voorbijkomend verkeer gooide hier een stevige bak vuiligheid de lucht in. Maar nu is het een café gevestigd. Met een terrasje, met uitzicht op een parkje in wording. Echt waar. Ik pakte een stoeltje, ging zitten en luisterde. Inderdaad, vogels en stemmen.

Blije wandelaar

Als wandelaar hou ik enorm van onverharde paden door stille weilanden of langs prachtige bosranden. Het pad kan me vaak niet simpel genoeg zijn. Maar deze keer buig ik diep voor de wegenbouwers, asfaltdraaiers en tunnelgravers. Ik ben voor het eerst blij met een nieuwe weg.

 

Foto: Groene Loper in noordelijke richting (Britta Schmidt)

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.
  1. Henk van Geerenstein

    Meestal is groen beter, maar soms grijs......

  2. Henrie van Zoggel

    Britta, erg mooi geschreven.

Steun ons