De kaart op je smartphone

28 maart 2018

kaart op je smartphoneIk liet ooit een wandelkaart in een Luxemburgs riviertje vallen. Ik zocht ook eens naar een veerboot die al jaren uit de vaart was. Dat betekende een vervelend stuk omlopen aan het eind van een warme wandeldag. Langs een drukke weg, naar de eerstvolgende brug. Mijn vaste wandelgezelschap herinnert me er, met de nodige vrolijkheid, nog vaak aan.

Olavsleden

Deze zomer ga ik wandelen in Zweden. Met mijn lief over het Olavsleden, een oude pelgrimsroute. Het pad begint bij Sundsvall aan de Botnische Golf, gaat dan oostwaarts door het land, klimt omhoog naar de Noorse grens en daalt af naar de kathedraal van Trondheim. Onderweg zullen er veel bossen, rivieren en meren zijn. Wat koers houden is dan aan te bevelen. De moderne hulpmiddelen leken ons daarom wel wat.

De Fiets en Wandelbeurs kwam op het goede moment. We kruisten enthousiast de lezing “Je wandelroute op je smartphone” aan. Wandelroutes in je telefoon, kaartjes altijd up- to-date. De plek van campings en supermarkten in de omgeving weten. “Lekker dwalen maar nooit meer verdwalen, meer ontdekken” zei Johan Blom. Wij zaten in de zaal.

Powerbank en quick charge

Als snel kwam ik een andere wereld terecht. Niet van routes maar van powerbank, milli-amperes en vermogen. Een telefoonlader of tablet lader. Met één of twee aansluitingen. Ik wilde mijn hand opsteken om te zeggen dat op mijn VWO diploma een magere vier staat bij het vak natuurkunde. Dat betekent dat ik er destijds heel weinig van heb begrepen. Maar de zaal was al bij de volgde afslag. Op weg naar de quick charge, snellaadpoort en dry-pack. Ik zweeg, voelde me ongelukkig en ik zag mijn rugzakje op de grond.

In het zijvakje lonkte de, net op de beurs gekregen, kleurenbrochure van het Olavsleden. Ik trok het voorzichtig door me toe en bladerde. Ach die foto’s. Geruisloos zweefde ik weg naar het noorden. Over het graspad, langs een hoog donker naaldbos. Naar de hut waar twee wandelaars hun zwart geblakerde keteltje op houtvuur hebben staan. Oploskoffie met uitzicht op een meer. Zucht.

Basisuitrusting

Onderuit gezakt luisterde ik nog even naar de zaal. De software. Die scheen heel gemakkelijk te zijn. De stappen verschenen op het scherm: de GPX van je route kopiëren, op je smartphone zetten en openen in de app. Ik snapte nog steeds niet hoe ik dat zou moeten doen maar het maakte mij al niet meer uit. Op bladzijde zeven van de brochure las ik de paklijst voor pelgrims. Inderdaad. Kaart en kompas. Basisuitrusting. Omdat ze het altijd doen.

Ik ga deze zomer een paar prachtige wandelkaarten kopen. Van die mooie, onhandig grote kaarten. Kaarten die je uitspreidt op de grond van je woonkamer. Waar je met vier man omheen zit om je route te bespreken. Kaarten die je doen verlangen naar verder weg en de volgende bergen. Kaarten die je bewaard als herinnering aan een prachtige tocht. Probeer dat maar eens met het schermpje van je smartphone.

.

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.
  1. Renkema

    Bij het lezen, kreeg ik het gevoel dat ik hier zelf in de zaal zat,
    Wat gaat er nu boven een mooi wandelboekje, dat op het eind van de route vol ezelsoren en aantekeningen zit.
    Hendrik Renkema.

  2. Rianne Weel

    Ik kan me helemaal inleven in je verhaal , er gaat niets boven een kaart . Al ben Kidman zelf eigenlijk nog geen ervaren wandelaar op,dat gebied ( vaak uitgezette route's gelopen ) En bovendien die weegt niets en hoeft niet opgeladen te worden . Wel een tip !! zorg voor bescherming bv een plastiek hoes .. Ivm regen ..

    Mooie Camino !!

Steun ons