Gluren bij verre buren

27 juni 2018

KullaledenNiks heerlijker dan hier in Zweden, op dit trapje met mijn rug tegen de achterdeur en de blik naar het westen. Het is al laat in de avond maar het wil maar niet donker worden. Heerlijk. In het noorden komt de duisternis als een trage slak aankruipen. En dat zorgt elke avond voor een prachtige hemel met de meest schilderachtige, doorschijnende tinten licht- en donkerblauw.

Ängelholm

Onze wandelschoenen staan weer op het rekje bij de voordeur. Binnen loopt iedereen op sokken over het krakende parket. Zo gaat dat hier. B&B en Vandrarhjem  Ängelholm is vlakbij het station en heeft eenvoudige kamers met plaats voor 27 mensen. Douches op de gang en een blinkend schone, gezamenlijke keuken met alles erop en eraan. De goedlachse Eva Lundberg is er de baas. ’s Avonds komt ze even langs op de fiets.

Kullaleden

Het Kullaleden. De eerste etappe, langs de kust van Utvälinge naar Jonstorp is een bescheiden 10 km maar ach wat maakt dat uit. We liepen het trouwens al eerder. En ook dat maakt niet uit. Het was een mooi begin van de vakantie vandaag, van al het wandelen wat nog komen gaat, gewoon om de voeten even los te gooien. We liepen onverhard en lekker plat. Pas verderop, waar de route het schiereiland rond, krijg je een kleine beklimming voor de kiezen. Daar geeft de top van de Kullaberg als beloning een riant uitzicht op het ruime sop van het Kattegat.

We wandelden langs de mooie, ondiepe baai. Een paradijs voor vogels. Zeehonden soms. Er was veel te kijken en te genieten. Stilstaan, de lucht opsnuiven en genieten van al het gekwaak en gegak, dat was het devies voor de dag. Wat zwemmen en langzaam opdrogen. En koffie met zachte, verse kanellbullar  in de tuin van de Albertsgården. Voor de tweede keer inschenken mocht natuurlijk, we bleven dus nog maar even zitten. We hadden de hele dag voor ons en, zoals gezegd, de dagen zijn hier lang en licht. Voor het donker thuis was geen enkel probleem.

Leading Quality Trail

Het was wandelen zoals wandelen bedoeld is. De wereld te voet verkennen. Het Kullaleden is één van de veertien wandelroutes met het predikaat Leading Quality Trails – Best of Europe. Als wandelaar word je er verwend en in de watten gelegd. Perfecte markering, mooie natuur, interessante cultuur, openbaar vervoer. Het kwaliteitskeurmerk van de European Ramblers Association. Met meetbare criteria en toegekend voor drie jaar. Want je kunt een mooie nieuwe route aanleggen maar je moet vaak ook veel doen om hem mooi te houden.

En in Nederland

Zittend op mijn trapje drink ik een Pripps Bla biertje en vraag me af hoe het zit met Nederlandse wandelroutes. Hoe doen we het op Europees niveau? Gluren bij je buren kan dan nuttig zijn. Denen hebben een Leading Quality Trail, de Grieken ook, Duitsers hebben er meerder. De Lechweg staat op het lijstje en de Moselsteig. En Nederland? Helaas. Ik gooi de vraag dus maar op de Zweedse keukentafel hier. Welke Nederlandse wandelroute durft zichzelf op de Europese Wandelkaart te zetten?

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.

Er zijn nog geen forumberichten over dit onderwerp.

Steun ons