Het klompenpad in Alem

24 december 2018

AlemschepadIk had nog nooit van Alem gehoord. Maar het heeft een mooi klompenpad. Een rondje van zo’n zeven kilometer. Precies goed voor ons. We reden er heen en parkeerden bij de kerk. Het dorp ligt ingeklemd tussen Waal en Maas. Omringd door water. Het café heeft in de zomer een terras, in de winter is de boel gesloten.

Vogelaars

We liepen het dorp uit, langs mooie huizen. Een oude man veegde met langzame bewegingen de laatste bladeren van zijn oprit af. De lucht was grijs en stil. Al snel werd het pad onverhard. In een boom hing een nestkast met een grote opening. Welke vogel moet daar doorheen, vroegen we ons af terwijl verder liepen.

Wat verderop zaten drie mannen op een bankje. Blozende gezichten, broodtrommels op schoot en mokken dampende koffie in hun handen. In militair groen uitgevoerde verrekijkers op statief stonden naast de bank. Vogelaars, dat kon niet anders. “O, die zijn is voor de bosuil” antwoorden ze op onze vraag. “Wij hebben zelf net een kerkuiltje gezien. Heel bijzonder, zo overdag” voegde ze eraan toe. Wij knikten vol bewondering maar hadden eerlijk gezegd geen idee hoe speciaal dat was.

Rondje

Het was een gemakkelijk te volgen rondje. Steeds de rivier aan je rechterhand houden en gewoon de paaltjes met de klompjes volgen. Verdwalen was uitgesloten. Een stuk over de dijk en daarna weer het weiland in. We keken naar de koeien, zagen een kraai op de rug van een schaap en hielpen elkaar bij het overstapje over het prikkeldraad. Er hing een stok bij, om het draad mee naar beneden te duwen. “Wat wandelen we toch fijn”, zeggen we tegen elkaar.

Alzheimer

“Weet jij nog waar de auto staat?”, vroeg ze. “Zeker”, zei ik, “Bij de kerk. Als we de klompjes volgen komen we er vanzelf”. De plek op het kaartje aanwijzen heeft geen zin meer. Ze is net zo oud als ik maar de Alzheimer heeft gaten geslagen die met geen man en macht meer zijn te dichten. Veel te jong en veel te vroeg. Zelf haar weg zoeken, is geen optie meer. Wandeltochten door de bergen zijn verleden tijd.

Het volgen van de klompjes geeft zekerheid. Stelt gerust. Het gaat goed, we komen er wel.Terug bij de kerk, zien we auto weer. We rijden naar haar huis en eten aan de keukentafel een boterham. Opgefrist en uitgerust. Wandelen helpt.

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.

Er zijn nog geen forumberichten over dit onderwerp.

Steun ons