Lastpakken op Krijtlandpad

25 april 2018

Wolfhaag Krijtlandpad koeienHet is een stelletje lastpakken, die grote grazers op ons Krijtlandpad. We hebben onze handen er vol aan. De koebeesten hebben altijd jeuk. Aan schouder, kop, rechter- of linkerbil. Het maakt niet uit waar, maar er moet iets aan worden gedaan. En de paaltjes van het Krijtlandpad zijn er goed voor. Ze gooien hun honderden wollige kilo’s er tegenaan en schuren en schurken dat het een lieve lust is.

Door Wolfhaag

De kleine kudde zwarte Hooglanders staat in het struingebied Wolfhaag. Sinds twee jaar gaat de etappe Vaals-Slenaken van het Krijtlandpad dwars door dit mooie natuurgebiedje. Het ligt aan de voet van een hellingbos, heeft kleine waterloopjes, houtwallen en een heerlijk poel omzoomd door struikgewas. Wandelaars mogen overal door het licht hellende, kruidige grasland lopen. Het uitzicht is er prachtig. Maar met onze paaltjes ging het niet goed. Ze werden al binnen enkele weken omgeduwd, ze braken af als luciferhoutjes.

We losten het op. Want die paaltjes midden in het grasland hebben we nodig. Onze wandelaars moeten het gebied schuin oversteken om bij het goede klaphekje in de bosrand uit te komen. We organiseerden hulptroepen en sjouwden met een grondboor, lange palen, plaatjes, stickers en een draadloos schroefmachientje het veld in. Er werd stevig heiwerk verricht. Je kon volgens ons nu met een olifant tegen de paaltjes hangen. We plakten er nieuwe, glanzend geel-rode plaatjes op. Het zag er prachtig uit.

Tegenprestatie

Deze maand begonnen we onze controletocht bij Vaals. We liepen omhoog naar het Drielandenpunt en poetsten onderweg snel even een paar bemoste stickers schoon. Ja, we letten op de details. Na het lange pad door het bos stapten we de asfaltweg over en het struingebied Wolfhaag in. Vanuit de verte zagen we onze palen nog fier overeind staan. We haalden opgelucht adem. Maar toen we dichterbij kwamen misten we toch iets. Waar waren onze stickers?

Tegen stevige palen is het natuurlijk nog beter schuren en schurken. We hadden het kunnen weten. De plukjes stugge zwarte haren bij de schroefjes op de paaltjes spraken boekdelen. De geel-rode stickers van Wandelnet zijn er niet tegen koeien bestand. Alle kleur wordt er afgeveegd. We moeten dus nog een keer op pad. Nu om een beschermlaag van doorzichtig plastic over onze geel-rode markering te plakken. Maar daarvoor willen we nu van onze koeien wel een tegenprestatie.

Poepen

Onze koeien moeten op cursus. Verplicht. Een cursus Hygiëne met als centraal onderdeel“Niet poepen achter het klaphekje”. Eén dagdeel lijkt ons genoeg. Eerste de oude beesten en dan de jonge. Grote grazers elders zijn gewaarschuwd. Als het een succes wordt, rollen we de cursus landelijk uit.

Foto: grote grazers op het Krijtlandpad (Britta Schmidt)

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.

Er zijn nog geen forumberichten over dit onderwerp.

Steun ons