Wim Huijser blogt | Wandelen als een ritueel

20 december 2018

Wandelen als een ritueel - blog Wim HuijserWandelen als een ritueel

De waarde van kleine wandelingen, soms een uur voor het slapengaan, wordt onderkend door de Franse professor Frédéric Gros. Zonder een moment zweverig te zijn, belicht hij in zijn filosofische gids Wandelen de merites van deze exercitie.

Wandelen is voor Gros een filosofie. Hij raadt zijn lezers aan om al wandelend stad en natuur af te wisselen, net als de grote filosofen deden. Niet voor niets waren ook Nietzsche, Kierkegaard, Kant, Rimbaud en Rousseau fameuze lopers. Friedrich Nietzsche durfde zelfs de stelling aan dat alleen gedachten die ons tijdens het wandelen invallen, waardevol zijn. "Ik wandel mezelf weg van elke ziekte," schreef de Deen Søren Kierkegaard, "en ik heb mijzelf mijn beste gedachten binnengewandeld."

Wandelen kan ook een eenzame aangelegenheid zijn, een beleving van lichaam en geest te midden van bergen of bomen waar geen ruimte is voor derden. Volgens Gros is dat nu eenmaal onderdeel van het proces. In het normale leven hebben we door en met anderen al afleiding genoeg. Gros schrijft over "wandelen als ademhaling van het landschap" en komt tot heldere inzichten als deze: "Wandelend doe je niets, niets anders dan wandelen. Omdat je verder niets te doen hebt, kun je het zuivere gevoel dat je bestaat terugvinden."

Reacties op deze blog:

Inloggen of registreren (gratis) is nodig om een reactie of bericht te kunnen plaatsen.

Er zijn nog geen forumberichten over dit onderwerp.

Steun ons